De sneeuwrijkste maand sinds tijden

We zitten hier in het Noorden in de sneeuwrijkste maand sinds tijden.
Toch een foto genomen. Want nee, het is niet ‘gewoon’, maar dat besefte ik vaak pas als het er niet meer is. Op reizen merkte ik dat ook wel eens. Aanvankelijk, bij eerste blik een ‘wauwww-moment’. Maar als bijvoorbeeld de rode aarde de dagen daarna nog steeds om je heen te zien is, dat het dan lijkt alsof dat heel gewoon is. Zoiets als ‘je hebt toch overal aarde’ . Alsof, als ik daar met foto’s over zou vertellen, het lijkt dat er niets bijzonder schoons aan is. En door die ontbrekende foto’s heb ik geleerd om mijn verwondering tóch juist wél te verbeelden. En dat vind ik het wonder van fotografie: de ontmoeting verbeelden.

Nog enkele beelden uit de besneeuwde tuin van De Groene Luwte in het laatste licht van een januaridag: